ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ {από 25/5/2018}

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ {από 25/5/2018}
Πατήστε στην εικόνα , για να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2020

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ

Περσινή εκδήλωση για τον ήρωα της ΕΟΚΑ , Κυριάκο Μάτση , για την επέτειο του θανάτου του { 19 Νοεμβρίου 1958 }


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΑΤΣΗ 

ΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ , ΛΕΥΚΩΣΙΑ    


16 Νοεμβρίου 2019





























Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι :

Τα κελλιά των ηρώων , η αγχόνη και το ρούχο με το οποίο ήταν καλυμμένος αυτός που τραβούσε την αγχόνη






























































Ο Κυριάκος Μάτσης ήταν αγωνιστής και μέλος της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας. Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας στις 23 Ιανουαρίου 1926 και ήταν το ένα από τα τρία τέκνα της οικογένειας του Χρηστοφή και της Κυριακού Μάτση. Το 1946 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου σπούδασε γεωπονία. Κατά την διάρκεια της διαμονής του στην Θεσσαλονίκη οργάνωνε διαλέξεις εθνικής διαφωτίσεως, ενώ όταν γύρισε στην Κύπρο εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην Παναγροτική Ενωση Κύπρου για τα δίκαια του αγρότη. Διετέλεσε τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην επαρχία Αμμοχώστου από το 1955 και τομεάρχης Κερύνειας έως τον θάνατο του. Συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου 1956. Κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων τον επισκέφθηκε ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ και του πρόσφερε το υπερβολικά μεγάλο για την εποχή ποσό των 500.000 λιρών αν αποκάλυπτε πού κρυβόταν ο Διγενής. Εκεί απάντησε το γνωστό "Ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα ... αλλά περί αρετής" . Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε και επικηρύχτηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Στις 19 Νοεμβρίου 1958 περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του στο χωριό Δίκωμο, της επαρχίας Κερύνειας και ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο.  

 

Ο Κυριάκος Μάτσης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιχωρίου και το Γυμνάσιο Αμμοχώστου, όταν αυτό λειτουργούσε στο Τρίκωμο, όπου είχε μεταστεγαστεί λόγω του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Σπούδασε γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο, όταν άρχισε ο αγώνας. Ξεχώριζε για την αγάπη του προς την Ελλάδα, τον άνθρωπο και τη γη, αποκαλώντας καταχραστές της γης όσους δεν καλλιεργούσαν τη γη τους. Αγωνίστηκε σκληρά για τα δίκαια του αγρότη και του εργάτη μέσα στις τάξεις των οργανώσεών τους, της ΠΕΚ και της ΣΕΚ, των οποίων υπήρξε ένας από τους ιδρυτές. Ο πόθος του για απελευθέρωση της Κύπρου εκδηλώθηκε έντονα κατά τα φοιτητικά του χρόνια με ομιλίες και οργάνωση αγωνιστικών εκδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη.

 

Διετέλεσε τομεάρχης της ΕΟΚΑ σε περιοχή της επαρχίας Αμμοχώστου από το 1955, αρχηγός συνδέσμων της ΕΟΚΑ από τον Αύγουστο του 1955 ως το Φεβρουάριο του 1956, και τομεάρχης Κερύνειας μέχρι το τέλος του αγώνα.

 

Στις 9 Ιανουαρίου 1956 συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια με ηλεκτροσόκ και άλλες μεθόδους. Επειδή ήταν γνωστή η σχέση του με τον αρχηγό Διγενή και ο σημαντικός ρόλος του στον αγώνα, τον επισκέφθηκε στο ανακριτήριο της Ομορφίτας ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ και του πρόσφερε το μυθικό για την εποχή εκείνη ποσό των 500.000 λιρών, καθώς και φυγάδευσή του για προστασία, αν αποκάλυπτε πού κρυβόταν ο Διγενής. Οργισμένος ο Μάτσης κτύπησε τη γροθιά του στο τραπέζι και του απάντησε “Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής. Λυπούμαι εξοχότατε, αλλά με προσβάλλετε”. Ο Κυβερνήτης αποχώρησε αμέσως. Εκτιμώντας το ήθος του Κυριάκου έδωσε εντολή να σταματήσουν τα βασανιστήρια που του έκαμναν. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς. Εκεί συνέχισε τη δράση του διατηρώντας επαφή με το Διγενή και συνεχίζοντας, κατόπιν εντολής του, τις συνομιλίες Μακαρίου – Χάρντιγκ για λύση του Κυπριακού μετά την εξορία του Αρχιεπισκόπου. Οργάνωσε τους συγκρατούμενούς του, έθεσε σε λειτουργία σχολείο για τους κρατούμενους μαθητές, δημιούργησε βιβλιοθήκη, έκαμνε ομιλίες και γενικά δημιούργησε συνθήκες που τόνωναν το αγωνιστικό φρόνημα μέσα στα κρατητήρια. Οργάνωσε με τόση επιτυχία τη διαφώτιση των Άγγλων στρατιωτών που φρουρούσαν τους κρατουμένους, ώστε αυτοί έκαψαν το στρατόπεδο τους και οι αρχές υποχρεώθηκαν να τους αντικαταστήσουν. Έθεσε σε λειτουργία δίκτυο οργάνωσης δραπετεύσεων, το οποίο συνέχισε τη λειτουργία του και μετά τη δραπέτευση του ιδίου.

 

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε και ανέλαβε ως τομεάρχης τον τομέα της Κερύνειας, όπου ανέπτυξε πλουσιότατη και πολύπλευρη δράση. Επικηρύχθηκε με το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών. Στις 19 Νοεμβρίου 1958 περικυκλώθηκε στο κρησφύγετό του και ανατινάχθηκε από τις δυνάμεις κατοχής. Με τον ένδοξο θάνατό του αναδείχθηκε ως ένα από τα ινδάλματα του αγώνα. Ό,τι περισώθηκε από το πνευματικό του έργο, αποκαλύπτει τη βαθιά πνευματικότητά του.

 

19 Νοεμβρίου 1958: Ο Κυριάκος Μάτσης πεθαίνει ηρωικά στο κρησφύγετό του

Ώρα 13:30 το μεσημέρι της 19ης Νοεμβρίου του 1958. Ο Κυριάκος Μάτσης, Κύπριος γεωπόνος και αγωνιστής της ΕΟΚΑ, περνά στο πάνθεο των ηρώων θυσιάζοντας τον εαυτό του για την ελευθερία της πατρίδας.


Πηγές : wikipedia , eokapontos news

6 σχόλια:

  1. Αθάνατος! Και όλοι εκείνοι που αγωνίστηκαν για την πατρίδα!
    Και όντως ο θάνατός τους δεν πήγε χαμένος. ''...θάνατος δεν λογάται''
    Σ'ευχαριστούμε Δελφινάκι μου για όλες τις πληροφορίες
    Φιλούθκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να μη πήγε χαμένος Άννα μου , για πολλούς λόγους

      Σ ευχαριστώ για το χρόνο σου

      Καλημέρα

      Διαγραφή
  2. Σε πιάνει ανατριχίλα όταν κατεβαίνεις σε τόπους που μαρτύρησαν αγωνιστές! Πως μπορείς να αντέχεις μέσα σε τέτοιους χώρους σαν ξέρεις πως εκεί δολοφονούνταν από τους αποικιοκράτες Άγγλους του πολιτισμένου κόσμου.
    Αγνά νεαρά παιδιά, μαχητές, που ξέχασαν τις χάρες της ζωής και αγκάλιασαν τις αξίες της λευτεριάς και της δικαιοσύνης. Άξια η μνήμη και η ιστορία τους.
    Δελφινάκι, με συγκίνηση σε ευχαριστούμε για το σημερινό σου θέμα αλήθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κύριε Γιάννη
      το σχόλιο σου τα λέει όλα
      ισχύει για όλες τις γενιές
      τις τότε
      τις δικές μας
      τις παρούσες
      και τις μελλοντικές
      ΑΙΏΝΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣ ΕΊΝΑΙ Η ΜΝΉΜΗ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ!!!

      Σ ευχαριστώ για το χρόνο σου

      Διαγραφή
  3. Δελφινάκι μου όταν διαδραματίζονταν αυτά τα γεγονότα στην Κύπρο ήμουν στο δημοτικό και μαθέναμε για την ΕΟΚΑ και τον αγώνα των Κυπρίων αδελφών μας για την ελευθερία τους απο του Βρετανους
    Εσύ πρέπει να ήσουν αγέννητη νομίζω, με τέτοια γεγονότα γραφουν την ιστορία!!
    Είμασταν πολύ περήφανα τα παιδιά τότε και οι δασκαλοι για τους αγωνες του Καραολή του Αυξεντίου και τόσων αλλω αγωνιστών που έδωσαν τηνζωή τους για την Κύπρο...
    ΤΟ Αφιέρωμα σου στους πεσόντες να είναι αιώνια η μνήμη τους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κυρία Ρούλλα μου


      εννοείται πως ήμουν αγέννητη
      και τότε με την ΕΟΚΑ, αλλά και στο πιο πρόσφατο γεγονος , τη
      τουρκική εισβολή (1974)

      όμως κάθε χρόνο στην αναπαράσταση ενός από τους ηρωες της ΕΟΚΑ (κάθε χρόνο για άλλον)
      πήγαινα και θα πηγαίνω

      (μόνο φέτος δεν έγινε η εκδήλωση αναπαράστασης λόγω του κορονοιού)


      σε ευχαριστώ πολύ για το χρονο σου και για το σχόλιο σου και που μοιράστηκες μαζί μου /μας , όλα αυτά που σου θυμησα με το θέμα της ανάρτησης μου

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας μου δίνουν μεγάλη χαρά
Your comments makes me happy